పూర్వకాలంలో పరమేశ్వరుడు హిమవంతపర్వతంపై లోతైన తపస్సులో నిలిచిన కాలంలో, దేవతలు తమకు సేనానిని ప్రసాదించమని బ్రహ్మదేవుని ఆశ్రయించారు. శంకరుడిని సేనాధిపతిగా కోరినా, ఆయన తపస్సులో ఉండడంతో ప్రత్యామ్నాయ మార్గమును చూపమని అన్ని దేవతలు వేడుకున్నారు.
బ్రహ్మదేవుడు వారికి ఇలా స్పష్టం చేశాడు—
పార్వతీదేవి శాపం కారణంగా దేవతలకు సంతానం కలుగదని, అయితే శివతేజస్సు అగ్నిద్వారా గంగలో స్థాపితమై ఓ మహాతేజస్సుగల కుమారుడి జన్మానికి కారణమవుతుందని తెలిపారు. ఆ శిశువు దేవతల రక్షకుడు, అసురసేనలను సంహరించువాడు, సమస్త లోకాలయనుడు అవుతాడని చెప్పాడు.
దేవతలు అగ్నిదేవునికి బాధ్యత అప్పగించగా, ఆయన గంగాదేవిని ఆశ్రయించి శివతేజస్సును ఆమెలో సమర్పించాడు. ఆ శక్తి అంత విశాలమైనది కావడంతో గంగ ప్రవాహాలన్నీ ఉష్ణంతో నిండిపోయి, దేవతలకు సహాయం కోరింది. అగ్నివాక్యానుసారం గంగ ఆ తేజస్సును శ్వేతపర్వత ప్రాంతంలో విడుదల చేసింది. ఆ శక్తి భూమిని తాకగానే చుట్టుపక్కల నేల, వృక్షాలు, శరవణం అన్నీ సువర్ణమయం అయ్యాయి.
ఆ శివతేజస్సునుండే బాలుడు అవతరించాడు. దేవతలు ఆ శిశువుకు సంరక్షణకు ఆరుగురు కృత్తికలను నియమించగా, వారి పోషణ వలన బాలుడు ‘కార్తికేయుడు’ అనే పేరును పొందాడు. గంగలోనుంచి వెలసినందున ‘స్కందుడు’ అనే నామం ఏర్పడింది. ఆరు ముఖములతో, అపారమైన శౌర్యంతో, ఒకే రోజులో పెరిగిన పరాక్రమంతో అసురసేనలను జయించి దేవతలకు రక్షకుడయ్యాడు.
తరువాత దేవతలు ఆయనను ఘనపూజలతో సేనాధిపతిగా అభిషేకించారు.
స్కందుని జన్మగాథను భక్తితో వినేవారు ఆయురారోగ్యాలతో, పుత్రపౌత్రసమృద్ధితో వర్ధిల్లుతారని, పుణ్యంతో స్కందసాలోక్యాన్ని పొందుతారని శాస్త్రాలు ప్రసాదిస్తున్నాయి.
0 కామెంట్లు